YiM's profile^_^ Smile world - Explor...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
^_^ Smile world - Explore your life like a foolNothing to lose - Dare to learn the right from the wrong October 13 Live in peaceโลกนี้ยังมีอะไรอีกมากมายรอเราอยู่ข้างหน้า
วันนี้ที่เรามีความสุขได้ก็เพราะความสงบในใจเราเอง ก่อนหน้านี้มันไม่สงบเอาซะเลย รุ่มร้อนด้วยเรื่องงาน เรื่องคนมีแต่ปัญหามากมายเหลือเกิน
อยากจะพ้นทุกข์ไป แต่คงต้องเป็นทุกข์ต่อไป เพราะเรายังคงก่อกรรมทุกวันๆ ทั้งที่ของเก่าก็ยังใช้ไม่หมดเลย ตอนนี้ก็ต้องคอยเตือนตัวเองทุกครั้งที่มีสติ รู้สึกตัวว่ากำลังทำไม่ดี คิดไม่ดี รู้สึกไม่ดี เราได้ทำสิ่งที่ผิดไปบ้าง พลาดไปบ้าง บางครั้งก็เป็นเรื่องที่คิดแล้วน่าอายเหลือเกิน ว่าตัวเรานี้ทำไปได้ไง พูดไปได้ไง แล้วเราก็พูดมากซะขนาดนี้ จนเริ่มจำไม่ได้แล้วว่า สิ่งที่เราพูดไปทั้งหมดนั้น จะมีอะไรย้อนกลับมาทำร้ายตัวเราเองได้บ้าง สัญญากับตัวเองเอาไว้ ว่าจะตั้งใจเป็นคนดี มีสติอยู่เสมอ ให้เราเป็นคนดีคนนึงในสังคม
หลังจากที่เราไม่ได้ไขว่คว้าหารักมาสักระยะ เพราะความรักครั้งที่แล้วได้ผ่านพ้นไป จบลงด้วยไม่ดีเท่าไหร่ เมื่อเราพักรบเราก็อาจจะได้พบรักใหม่
จากกานนำพาของพี่ที่ทำงานด้วยกันมา ตอนนี้ยังแรกเริ่มก็ยังไม่ได้คิดอะไร ไม่ได้รู้สึกอะไร เดาเอาวว่าเค้าเองก็คงยังไม่คิดอะไรเหมือนกัน ก็คนเพิ่งรู้จักกันนี่เนอะ คงต้องรอดูกันต่อไป ชีวิตนี้ยังอีกไกล ถ้าไม่สิ้นลมหายใจ จะได้เห็นตอนต่อไปแน่นอน
เมื่อวานนี้เรารู้สึกแปลกๆ ตอนืที่เล่าเรื่องใครคนนั้นให้เพื่อนฟัง มีผู้หญิงคนนึงหันมานั่งจ้องหน้าเราราวกับว่าตั้งใจฟังอยู่ด้วย เป็นผู้หญิงมีลูกแล้ว เราเลยรู้สึกว่าเราคุยเสียงดังมากไปหรือป่าวนะ คงเสียงดังมากไป แต่สายตามันไม่ใข่การติติง เหมือนฟังเก็บข้อมูลมากกว่า เราไม่เข้าใจเลยจริงๆ ทำให้เรากลัวว่าเค้ารู้จักเราหรือป่าวนะ แต่เราไม่รู้จักเค้าแน่นอน กังวลยังไงไม่รู้
ว่าแต่พี่คนนั้นน่ะ เค้าก็ไม่โทรมาหาเราอีกหลังจากวันพฤหัสที่แล้ว เราก็ไม่ได้เรียกร้องอะไรมากไปนี่นะ เราพูดง่ายจะตายไป บอกว่าจะชวนไปกินข้าว เราก็ไม่ปฏิเสธสักคำ ไม่ไปส่งที่บ้านเราก็ไม่ขัดข้องเลยแม้แต่น้อย ที่จริงเราออกจะสบายใจด้วยซ้ำไปที่เป็นอย่างนั้น เพราะว่าเรายังเป็นคนไม่รู้จักกัน ทุกคนก็เริ่มจากไม่รู้จักกันเนี่ยแหละ แล้วโชคชะตาก็ทำให้เรารู้จักกัน เจอกัน แล้วก็พลัดพรากจากกัน ตอนนี้เพิ่งเจอกัน ยังไม่รู้จักกันเลย เพื่อนฉันบอกว่า ตอนนี้ฉันเหมือนเด็กได้ของเล่นใหม่ ยังเห่ออยู่ อะไรๆอาจจะยังดูดี น่าสนใจในสายตาของฉัน เดี๋ยวเป็นไปอีกสักหน่อยก็ต้องดูว่าฉันจะเข้าแบบเดิมหรือป่าว จะมีปัญหาเรื่องมากมาย เห็นเป็นเกมส์อีกหรือป่าวก็ไม่รู้ ตัวฉันเองก็ยังไม่รู้เหมือนกัน กับคนนี้เดายากและไม่กล้าเดา ก็เค้าเป็นผู้ใหญ่กว่าเราเยอะเลย ลึกๆก็แอบคิดว่าอาจจะเป็นคนนี้ก็ได้ ด้วยความเป็นผู้ใหญ่คงทำให้เราเชื่อแล้วก็นิ่งได้มากกว่าใครๆ คงเข้าใจเราได้ดี หวังเอาไว้แบบนั้น ถึงรูปร่างหน้าตาภายนอกจะไม่เหมือนพระเอกหนังเกาหลีที่เราดูก็เถอะ แต่เท่าที่เจอมาแต่ละคนหน้าตาดีอายุพอกันก็ไม่ไหวเลยเข้ากันไม่ได้อยู่กันไม่รอดสักคน อันนี้ต้องรอดู December 05 Love in dreamเรื่องของความรัก ยังมาไม่ถึงเรา้เลยค่ะ เพราะยังไม่มี เลยมีเวลาให้งานเยอะ แล้วก็เหนื่อย แล้วก็ไม่ได้ไปไหน เลยไม่ไ้ด้เจอใคร
ชีวิตยังคงวนเวียนที่ทำงานและที่บ้าน ไม่มีสังคมข้างนอกที่อื่นแล้ว เป็นคนแคบไปเลย
ทำงานมากๆก็เครียดแล้วก็เหนื่อยมาก ปัญหาเยอะมาก แก้ไม่ได้ คิดไม่ออก ไม่สนุกแล้วหล่ะ
ตอนแรกก็หาทางออกไม่ได้ ร้องไห้ซะ เป็นบ้าไปอย่างนั้น แต่พอได้ดูละครไทยก็ช่วยไรไม่ได้เลย มีแต่เรื่องตบๆ แย่งๆ
ดูไม่นุ่มนวลเลย แต่พอยอมนอนดึก ดูละครเกาหลีเท่านั้นแหละ ก็เลยเริ่มมีกำลังใจ ได้ลุ้นดี พระรอง นางรองก็น่ารัก
ไม่มีตบกัน ไม่โหดร้าย มีแต่ความรัก ความหวังดี แย่งผู้หญิงกันยังไงก็ยังเป็นคนดีกันอยู่ น่ารักออก
ถึงแม้ว่าความรักแบบนั้นมันจะเป็นแค่อากาศ เป็นความฝัน เพราะความเป็นจริงคงจะไม่มีใครโชคดี มีคนมารักและแย่งกันด้วยความหวังดีอย่างนั้น
แต่เราก็อยากจะนอนฝันต่อไป มันเพ้อเจ้อและเพ้อฝันก็จิง อย่างน้อยที่สุด มนก็ทำให้เราหลุดออกจากความเครียด หลุดออกจากโลกความจริง
ที่เราแสนจะเหนื่อยใจเรื่องงาน ความเครียดต่างๆ
ข้อเสียก็มีอยู่ดีแหละ เพราะว่าเราเองไม่มีความรัก ไม่มีแฟน ไม่มีใครมาจีบด้วย เราก็เลยเปลี่ยนจากเครียดเป็นเหงาแทน
มันก็ไม่ได้เสียหายตรงไหนหรอก แล้วเราก็ยินดีและตื่นเต้นที่ได้พูดถึงเรื่องละครใสๆแบบนั้น
วันๆก็ไม่เป็นอันทำไร ตื่นมากินได้ ก็นอนดูหนัง สนุกดีออก สบายด้วย ไม่ต้องขยับเยอะ เพิ่งเข้าใจคนติดละครเกาหลี บ้าดารา
ก็ละครไทยน่ะ มักจะมีเรื่องตบตี มักจะแย่งกันด้วยมารยาและความรุนแรง หลายๆเรื่องก็เป็นเรื่องของผู้ใหญ่เกินไป มันดูไกลตัวไป
เฮ้อ แอบเหงาเพราะความเศร้า และความสมบูรณ์ของละครแท้ๆ ช่วงหลังเริ้มเป็นงี้บ่อยๆ ความคาดหวังในความเป็นจริงเริ่มลดลง
ไม่มีใครเค้าดีพร้อมได้ขนาดนั้น และคนที่ดีขนาดนั้น เคาก็ได้เจอกับคนดีๆและจริงใจ มีคู่ มีเจ้าของไปหมดแล้ว
ผู้ชายที่เค้าจะดี มาเข้าใจความรู้สึกของผู้หญิงได้ดีอย่างนั้น ดูแลกันดีขนาดนั้นน่ะ มันคงมีแต่ในหนังหล่ะมั้ง
เพราะที่เคยเห็น ยังไม่เห็นใครคนไหน เค้าเข้าใจและปฏิบัติต่อผู้หญิงได้ดีอย่างนั้นเลย
ง่า ว่าไปแล้วก็อยากมี อยากมี และอยากมี คงต้องหลับฝันต่อไป ไปนอนฝันเอาดีกว่า October 28 Hua Hin Weekไปไหน ไปหัวหิน
เมื่อวันเสารฺ์อาทิตย์ที่ผ่านมาก็เพิ่งไปหัวหิน พักที่นภาลัยรีสอร์ท กับเพื่อนๆ พี่ๆร่วมงานทั้งหลายที่บริษัท เพราะว่าเป็นกิจจกรรมประจำปี
และแล้ว เรากลับมาทำงานวันจันทร์ 1 วัน ก็หยุดอีก มานอนตีพุงและเตรียมเสื้อผ้่าไปเที่ยวหัวหินอีกแล้ว
ก็นายไปทำงานที่ำหัวหิน ส่วนเราและเพื่อนในแผนก ไปลันล้ากัน ก็เอาเพื่อนที่เพิ่งลาวงการไปด้วยกันกับแฟนเค้า
เรานี้ก็แอบอิจฉาอยู่นะ เพราะว่าเรานี้บ่มีใคร ก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรที่ไม่มี แต่ก็แอบน้อยใจเล็กน้อยในโชคชะตาของตัวเอง
ทำไงได้หล่ะจ๊ะ ก็คนไม่สวยอ่ะ 5555+
ไปคราวนี้กฌได้เที่ยวนอกรีสอร์ท ได้สนุกและลงขวดกับเื่พื่อนซะเล็กน้อย
แหมก็แค่ขำๆหละ่นะ เอาแค่พอนอนหลับสบาย ไม่ได้เมาปลิ้น
ได้แชมเปญมาฟรีขวดนึงก็แชร์กันปาย อร่อยดี ไม่แรงเท่าไหร่ เลือดสูบฉีดดีเหลือเกิน
กลับมานอนไม่ค่อยหลับซะงั้น คิดนู่น คิดนี่
ใจอยากลงมาอยู่ที่รีสอร์ทไปเลย จะได้แก้ปัญหาทุกอย่างให้จบไป
อีกใจก็อยากอยู่กรุงเทพ เพราะว่ารักจะสบายเหมือนเดิม
ถึงทุกวันนี้ จะไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหน เดินห้าง หรือทำอะไรก็เถอะนะ
ต่อให้เราอยากลงมาทำ ก็ใช่ว่านายจะให้ลงมาซะที่ไหนหละ่
เราก็หลงตัวเองว่าทำงานดี นายคงถูกใจ เลยไม่อยากให้เราไปไหนไกล
เพราะเวลาไม่อยู่ทีไร เรียกหาไม่เจอแล้วหงุดหงิดจัง
รักงาน และรักนาย แต่ก็รักความก้าวหน้า อยากพัฒนาตัวเองด้วย
ใรเลือกให้ได้ช่วยบอกที ว่าเราควรทำอะไรให้มันดีกับตัวเองที่สุดหว่าเนี่ย
งานช่วงนี้ก็ติดๆขัดๆ แต่ว่าก็ยังมีความสุขดี นายยังคงเป็นที่รัก เพราะว่านายรักลูกน้องเช่นกัน
เซ็งมาก กับเรื่องงานที่ คนอื่นมาทำให้มันไม่ราบรื่น
เรายังไม่อยากเปลี่ยนงานไปไหน แต่ก็อยากเปลี่ยนหน้าที่รับผิดชอบบ้าง
อยากได้ประสบการณืใหม่ๆ อยากทำอะรที่มันได้พิสูจน์ตัวเองมากกว่านี้
อยากทำไรมากกว่าตอนนี้ที่เป็น อยากไปเที่ยวี่อื่นไกลๆ อยากได้นู่นนี่นั่น
เหมือนชีวิตเพิ่งจะก้าวขั้นต่อไปเท่านั้นเอง หันกลับมามองทีไร ก็เหมือนเรายังไปไม่ถึงไหนเลย
อายุก็ใกล้เลข 3 เข้าไปเรื่อยๆ แต่ยังดูเหมือนเรานี้เด็กเล็กนัก ยังต้องพยายามเรียนรู้อะไรอีกตั้งเยอะ
โลกก็หมุนไปเรื่อยๆ พัฒนาและเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ ยังไม่รู้ว่าจะแตกหรือหยุดเมื่อไหร่
ยังพูดได้ไม่เต็มปากว่าเรานี้โตแล้ว ไม่ได้แอ๊บแบ้ว แต่ก็ยังไม่โตจิงๆ
รอวันที่นายให้โอกาสเราเพิ่มเติมให้เราได้เรียนรู้อะไรอย่างอื่นมากกว่านี้
รอวันที่เราจะเจอรักแท้ ซึ่งเป็นใครก็ไม่รู้ (เอ๊ะ จะรอทำไม)
บอกไม่ถูก ยังไม่มีก็อยากได้ แต่มีแล้วก็เบื่อจัง ไม่อิสระ จะเอายังไงดี
ก็คงต้องมีคนมาเข้าใจและตอบทุกปัญหาของเราได้ละมั้ง
เหมือนบางครั้งเห็นตัวเองและคนอื่นที่ปัญหามันเยอะ ก็เบื่อจิง อยากละทางโลกไปเลย
แต่หันไปมองอีกด้านของความต้องการอย่างปุถุชนทีไร ฉันก็ทำไม่ได้ทุกทีละจ้า October 15 โลกของฉันมันหมุนรอบเธอหลังจากที่ท้องฟ้าเป็นสีเทามาหลายวันแล้ว
วันนี้ก็ได้เวลาของพระอาทิตย์อีกครั้ง
ความรักครั้งใหม่น่ะเหรอ ยังไม่มีหรอก
แค่เป็นวันอารมณ์ดีๆ อยากจะชื่นชมท้องฟ้าและอากาศ
นั่งนึกถึงเรื่องราวเก่าๆ ก็อดอมยิ้มไม่ได้ ก็มันเป็นความสุข
ที่ได้เห็นตัวเองโตขึ้น เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น
บางทีก็ขำในความคิดโง่ๆของตัวเอง ตลกดี
มองๆไปแล้วก็เหมือนเรายังไม่ได้ไปไหนไกลเลย
วนเวียนอยู่กับรูปแบบชีวิตเดิมๆ เรื่องเดิมๆอยู่ดี
ขี้เกียจมากขึ้นอีกต่างหาก หลังจากที่ไปใช้ชีวิตแปลกใหม่มา
สังคมที่ต่างไป ก็ทำให้เราเปลี่ยนแปลงได้
แต่ก็ไม่ได้เปลี่ยนอะไรมากมาย สุดท้ายก็ต้องกลับมาเป็นที่เดิม
เรายังใช้ชีวิตอยู่รอบตัวใครบางคนอยู่ เพราะว่าเราไม่อยากห่างหายจากเค้าไปไหนน่ะสิ
หลายๆอย่างเกิดขึ้นใหม่ พร้อมกับความคิดด้านใหม่
กลับมาแล้วก็มองคนรอบตัวเองซะใหม่ เพื่อให้ความรู้สึกที่ดี
แอบดีใจที่เห็นอะไรมันดีขึ้น ที่จิงแล้วเธอเองก็เปลี่ยนไป
เมื่อเธอเปลี่ยนสิ่งรอบตัวเธอก็เปลี่ยนเช่นกัน ด้วยแรงโน้มถ่วงและดึงดูด มีผลกับคนใกล้ตัวโดยตรง
หากทุกมุมที่เห็นวันนี้ มันเป็นแบบนี้ตั้งแต่แรก โลกของเราอาจไม่ต้องมาโคจรเจอกันอีก
ไม่ได้หมายความว่าทุกวันที่เราต้องหมุนมาเจอกันบ้าง ใกล้กันบ้างจะทำให้ฉันลำบากใจ
แค่บางครั้งแอบคิดมากไปเกินเหตุ เมื่อนึกขึ้นได้ มันก็แค่หลุมความทรงจำดีๆ
สะดุดลงไปนิดหน่อย ไม่ได้ทำให้เจ็บตรวไหนนี่
แต่ถ้าสะดุดบ่อยๆ เราคงจะเดินช้าลงและไปไม่ถึงไหนซะที
|
||||
|
|